Ana içeriğe atla

Kara Kuyu


14 Şubat 2014


 Her iki haftada bir cuma günleri annem , teyzem ve dayım eşi ve çocuklarını yanına alıp annelerine ziyarete gelirlerdi, Bu bir araya gelmeler Aile ilişkilerini canlı tutuyordu, Ananeme yakın oturduğumuz için benim ananemi daha çok görme imkanım oluyordu, O günün aslında diğer Cumalardan farkı yoktu; Annem ve Kız kardeşim Ananeme gittiler. Ben yorgun olduğumdan Ananeme gitmek yerine evde kalıp biraz televizyon izledikten sonra uyudum. Gecenin ilerleyen saatlerine doğru bir takım seslere uyandım uyku sersemi olduğum için seslere pek aldırış etmedim. Evimiz Ananeme ne kadar yürüme mesafesinde olsa’da gece geç saatlerinde bazen eniştem evlerine giderken bizi’de yol üzerinde diye araba ile eve bırakıyordu, Binanın giriş katında oturduğumuz için zaten kapının önünde olan konuşmalar evin içine kadar geliyordu, ben normal karşıladığım için uykuma kaldığım yerden devam ettim. Sabah telefonumun alarmı ile yataktan kalktım ve işe gitmek için hazırlandım lavaboda yüzümü yıkadıktan sonra birden kardeşim ve annemin yattıkları odanın kapılarının açık olduğunu gördüm ev dün Ananeme gittikleri gibi her şey yerli yerindeydi, ve evde kimse yoktu dün gece duyduğum o tuhaf sesleri düşündüm ve saat erken olduğu için Ananemi arayıp kimseyi uyandırmak istemedim. Anne ve Kardeşimin Ananemde yatıya kalma durumu olmuyordu anca Ananem rahatsızlanınca bizimkiler kalıyordu yanında “neyse öğleye doğru ararım” diye düşünerek evden işe gitmek için çıktım. Öğleye doğru önce eve telefon ettim ve telefonu açan kimse olmadı daha sonra ananemi aradım ve yine telefonu açan kimse yoktu, sırası ile kardeşimi, teyzemi, eniştemi , yengemi ve dayımı aradım ama hiç biri telefonunu açmadı birden endişelenip işten izin alarak eve gittim. yolda sürekli olarak aramama rağmen kimse telefonumu açmıyordu eve geldiğimde ev yine bıraktığım gibiydi daha sonra Ananemin bize birşey olur diye bıraktığı yedek anahtarı yanıma alıp ananemin evine gittim. Asansörden inip dairenin önüne geldiğim’de hepsinin ayakkabıları kapının önünde duruyordu kapıyı açtığımda kimse evde yoktu buna bir anlam veremiyordum çay bardakları ortada televizyon açık en tuhafı ise cep telefonları masanın üzerine yada koltuğun yanında bulunan sehpanın üzerindeydi endişelenip polisi arayıp gelmelerini istedim olan biteni anlattıktan sonra merkeze gidip detaylı bilgi aldılar ve bana bir gelişme olur ise döneceklerini söylediler. Akrabalar ile enişte ve yengemin Ailelerini arayıp durumu anlattım onlarda ellerinden gelen her şeyi yapmalarına rağmen kimseden bir olumlu haber gelmedi...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Araf

“bazıları karanlıkta huzur bulur…” 

İstanbul 'un varoş bir semtinde bir gecekonduda doğum çığlıkları arasında dünyaya geldi Araf; doğumundan bir-kaç dakika sonra annesini kaybetti;  o doğarken annesinin attığı çığlıkların yerini eski bir boksör olan ayyaş  babası Saim 'in öfkeli barışları aldı; Saim evde bulunan ebe ve diğer kadınları kovduktan sonra Araf 'ın ağlama sesine aldırış etmeden eşinin cansız bedenine dakikalarca baka kaldı, Bir süre sonra Araf 'ın ağlama sesi Saim 'i kendine getirdi, Saim öfkeli gözlerle Araf 'a bakıyordu, Onu öldürmek istiyordu, zaten onun doğmasını'da hiç bir zaman istemedi, ama kendi kendine "Bu kadar kolay olmamalı" diyerek. Araf 'ı orada bir beze sarıp evin kapısına yöneldi; kapıyı açtığında mahallede olayı duyan insanlar kapının önünde onu bekliyordu, Saim aralarından kendine sorulan tüm sorulara aldırış etmeden hipnoz olmuş gibi geçip gitti, bir kaç dakika yürüdükten sonra bir gecekondunun kapısına eli il…

El-Cebbar

Lise yıllarında bilgisayar oyunlarına olan düşkünlüğüm yüzünden sürekli okuldan kaçıyor ve derslerime çalışmıyordum. Buda benim okulda kalmama neden olmuştu; Ailem belki akıllarım diye bana iki ceza verdi; ilki onlar ile bu yaz tatile gitmeyecektim ikincisi ise amcamın yanında çalışmaya başlayacaktım. Ailem beni istemeden hem cezalandırmış hemde ödüllendirmişti, Tatile gitmeyi çok istiyordum ama yaptıklarım yüzünden cezayı hak etmiştim. Bana göre ödül olan ise amcamın bir internet cafe 'si vardı ve hem çalışıp hemde durmadan oyun oynayabilirdim. Bir hafta sonra Ailemi yolcu eder etmez. Amcamın yanında işe başladım internet cafe 'de bulunan müşteriler ile ilgileniyor boş bulduğum zamanlarda'da hemen bilgisayar oynuyordum. İnternet Cafe 'ye düzenli olarak bir müşteri geliyordu; İnternet Cafe 'de bir-iki tane her nerede ise her oyunu çalıştırabilecek bilgisayar vardı; Bu müşteri o bilgisayarlar dolu olsa bile sürekli olarak onları bekliyordu; bir süre sonra bu kişinin…